Hallo,

Vandaag gaan we naar Botswana. De grensovergang gaat zeer gemoedelijk, we gaan met een klein passagiersbootje over een rivier en we zijn in Botswana. Onze truck waar we mee door Afrika reizen heeft echter een probleem, want de pont waarmee de truck over moet is beschadigd, zodoende moet hij 4 tot 5 uur omrijden om uiteindelijk ook in Chobe te komen. We verblijven hier voor 2 nachten.

De Chobe is een rivier in Afrika. De rivier ontspringt als Kuando in de hooglanden van Angola en stroomt vervolgens in zuidelijke richting door de Caprivistrook (Namibië) naar het moeras van de Linyantirivier. De Lyniantirivier stroomt verder in oostelijke richting en heet hier vervolgens Choberivier en vormt hier de grens tussen Botswana en Namibië. Alleen in tijden van hoge afvoer bereikt het water de Zambezi. Vanuit de Zambezi stroomt het water veelal wel in westelijke richting.

Het Chobe National Park in Botswana dankt haar naam aan de rivier.

We verbleven in Chobe lodge, de mooiste van de hele reis. Niet alleen prachtig gelegen aan de Chobe rivier maar ook de huisjes waren mooi, gezellig en zeer schoon. Na aankomst en het inchecken hebben we nog bij de truck gelunched. Vervolgens aan het zwembad gezeten met een lekker koud pilsje er bij. Heerlijk relaxed. Om kwart voor drie werden we aan de rivier verwacht. Omdat de lodge aan de rivier ligt wordt je gewaarschuwd voor dieren die vanuit die rivier het land op kunnen komen. Met name wordt voor krokodillen en nijlpaarden gewaarschuwd.

Om vier uur vertrokken we voor een boottocht over de Chobe rivier. Er was zoveel wild te zien dat we amper wisten waar we moesten kijken. Opvallend was dat men met de boot, toch niet heel erg groot, heel dicht bij de nijlpaarden ging, die hier in grote aantallen te vinden zijn. Nijlpaarden kunnen erg agressief zijn en zeer gevaarlijk. Vlak nadat we vertrokken waren zagen we een nijlpaard aan land gaan vlak naast het campinggedeelte van de Chobe Lodge. Een paar stappen naar links en het beest zou op de camping staan. We kregen zo dus het bewijs dat de waarschuwingsborden er niet voor niets staan.
Een slangehalsvogel zit rustig op een tak en trekt zich weinig van onze belangstelling aan. We waren niet de enige op de rivier. De bootjes vertrekken allemaal op hetzelfde moment. Het is ook de beste tijd van de dag om wild te zien dus erg onlogisch is dat niet. Soms moest je dus als het ware op je beurt wachten. Gelukkig trekken de dieren zich weinig aan van de bootjes zodat je meestal tijd genoeg hebt om zelf van dichtbij te fotograferen en de beesten te aanschouwen.
Chobe is bekend om de enorme populatie olifanten, duizenden. Een aantal daarvan hebben we hier in dit gebied gezien. Toen we nog maar net aan het varen waren zagen we twee olifanten de rivier oversteken. Voor ons echter te ver weg en de boot had te veel tijd nodig om er te komen. Toen we ter plaatse arriveerden waren de olifanten al aan land en deden ze zich te goed aan boomschors.

Na de boottocht wachtte ons bij de lodge een buffet-diner waarbij de keus groot was. Ook nog even een pilsje om het af te leren. Chobe was voor mij een onverwachte verrassing. Hier zat veel meer wild dan ik verwacht had en met de boot waren de dieren redelijk dicht te benaderen. Verder is zo'n boottocht erg relaxed, je dobbert op je gemak rond onder het genot van een drankje (als je daar de tijd voor neemt want er is zoveel te zien). Zeker doen dus, zo'n boottocht, als je hier komt.

De volgende dag reizen we door naar Maun. Maun is de derde stad van Botswana en is de hoofdplaats van het district North-West. Maun heeft zich snel ontwikkeld van een landelijke grensstad tot een populair toeristenoord en heeft zich langs de rivier Thamalakane uitgespreid. Er zijn nu winkelcentra, hotels en er worden auto's verhuurd. Nochtans heeft het zijn landelijke uitstraling gedeeltelijk behouden. De lokale stammenbevolking brengt nog altijd hun vee naar Maun om het te verkopen en met enig geluk zijn er antilopen te zien.

Na 1 overnachting in Maun reizen we door naar Okavango Delta, de Okavangodelta (of Okavangomoeras) in Botswana is de grootste binnenlandse delta ter wereld. Het water dat de delta binnenkomt is ongewoon puur vanwege het gebrek aan landbouw en industrieën langs de Okavango. Het water gaat door de zandgrondlagen van de verschillende delta eilanden, en verdampt uiteindelijk waarbij het enorme hoeveelheden zout achterlaat. Dit proces is zo sterk, dat de vegetatie verdwijnt in het centrum van de eilanden, en dikke zoutkorsten ontstaan.

We verblijven voor 2 nachten in de Okavango Delta waarvan we 1 dag overnachten bij de lokale bevolking.

De wateren van de Okavangodelta zijn onderhevig aan seizoensgebonden overstromingen, die halverwege de zomer beginnen in het noorden, en zes maanden later in het zuiden. Het water in de delta verdampt relatief snel door de hoge temperaturen. Eilanden kunnen geheel onder water verdwijnen tijdens de overstroming, en weer opduiken aan het eind van het seizoen. De Okavango is thuis voor een groot aantal dieren, en trekt om die reden jaarlijks duizenden bezoekers.

Vroeg in de ochtend maken we een wandeling door de Okavango Delta. We zien diverse verschillende dieren. Enkele van de dieren in het gebied zijn Afrikaanse olifanten, de kafferbuffel, het nijlpaard, de litschiewaterbok, de lierantilope, de blauwe gnoe, de giraf, de nijlkrokodil, de leeuw, de cheetah, het luipaard, hyena's, wilde honden, de grote koedoe, de sabelantilope, zowel de zwarte als de witte neushoorn, de watervaraan, zebra's, het knobbelzwijn en de beerbaviaan. In de delta komen ook meer dan 400 vogelsoorten voor zoals de Afrikaanse zeearend, de grijze kroonkraan, en de heilige ibis.

Na dit alles gaan we weer terug naar de bewoonde wereld waar we onze reis doorzetten naar Divundu, Namibia.

Greetzz Edwin